تخصص کوبینتر طراحی سامانه برای عملیات صنعتی و یکپارچهسازی هوش مصنوعی با زیرساخت موجود است. راهحل را از مسئله و شرایط همان مجموعه آغاز میکنیم، نه از یک ابزار از پیش تعیینشده.
نوع فناوری، نقطه شروع نیست. ابتدا مشخص میکنیم چه کاری باید بهتر شود، چه کسانی درگیرند و راهحل چگونه باید با وضعیت موجود هماهنگ بماند.
اگر هنوز مرز مسئله روشن نیست، همکاری میتواند با یک بررسی محدود آغاز شود؛ بدون تعهد به ساخت یک سامانه کامل.
برای هماهنگکردن برنامهها، مسئولیتها و اطلاعاتی که باید در کار روزانه دیده و پیگیری شوند.
مرور یک جریان کاری مشخص و تعیین گلوگاهها، نقشها و اطلاعات مورد نیاز.
برای افزودن یک قابلیت هوشمند به کار روزانه، با دسترسی تعریفشده و مسئولیت روشن برای نتیجه.
تعریف یک کاربرد محدود و سنجهای که ارزش آن را در شرایط واقعی نشان دهد.
فناوری باید با عملیات، سامانههای فعلی و مسئولیت افراد هماهنگ شود؛ نه اینکه بهصورت یک ابزار جداگانه وارد مجموعه شود.
برای چه چیزی مناسب نیست؟ خرید سریع یک ابزار عمومی، بدون بررسی فرایند، داده و شرایط استفاده.
هر مرحله باید اطلاعات کافی برای ادامه، اصلاح یا توقف فراهم کند. بسته به میزان شناخت فعلی مجموعه، همکاری میتواند از مرحله اول یا دوم آغاز شود.
مسئله، روند فعلی، افراد درگیر و معیار موفقیت را در یک دامنه مشخص بررسی میکنیم.
آیا مسئله ارزش طراحی راهحل دارد و اولویت آن چیست؟
ساختار راهحل، جریان داده، نقاط اتصال، مسئولیتها و محدوده نخستین اجرا را روشن میکنیم.
آیا مسیر فنی، ریسکها و دامنه اجرا قابل قبولاند؟
راهحل را در یک محدوده کنترلشده اجرا میکنیم و نتیجه را در شرایط واقعی میسنجیم.
راهحل حفظ، اصلاح، گسترش یا متوقف شود؟
پیش از انتخاب مدل، چهار شرط را روشن میکنیم. اگر یکی از آنها مبهم بماند، قابلیت هنوز برای ورود به عملیات آماده نیست.
اگر هنوز درباره مناسببودن هوش مصنوعی مطمئن نیستید، ارزیابی ROSHAN میتواند پیش از گفتوگوی فنی قدم اول باشد.
چه کسی از قابلیت استفاده میکند و کدام بخش از کار او باید بهتر شود؟
قابلیت به کدام دادهها و اسناد نیاز دارد و منبع آنها کجاست؟
کدام فعالیت مجاز است و در چه نقطهای تأیید انسانی لازم میشود؟
پس از اجرا بر چه اساسی فایده، اصلاح یا توقف قابلیت سنجیده میشود؟